EPBD - informacje podstawowe
EPBD (the Energy Performance of Buildings Directive) jest dyrektywą 2002/91/EC Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej, z 16 grudnia 2002 r., dotyczącą jakości energetycznej budynków (ogłoszoną 4 stycznia 2003 r.)
EPBD (the Energy Performance of Buildings Directive) jest dyrektywą 2002/91/EC Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej, z 16 grudnia 2002 r., dotyczącą jakości energetycznej budynków (ogłoszoną 4 stycznia 2003 r. w Dzienniku Urzędowym Wspólnoty Europejskiej L1, tom 46, strona 65). Zobowiązuje ona kraje Unii Europejskiej do przyjęcia stosownych aktów prawnych, przepisów wykonawczych i koniecznych środków administracyjnych, powodujących jej wdrożenie przed 4 stycznia 2006 r. Jej głównym celem jest stymulowanie poprawy jakości energetycznej budynków we Wspólnocie (sektor budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej jest odbiorcą końcowym ponad 40 % energii), z uwzględnieniem miejscowych warunków klimatycznych, warunków użytkowania i oceny opłacalności.
Dyrektywa ma być spójnym instrumentem prawnym służącym wprowadzaniu działań mających na celu zwiększenie niewykorzystanego potencjału oszczędzania energii w budynkach i zmniejszenia znacznych dysproporcji pod tym względem między krajami Wspólnoty.
Dyrektywa podaje wymagania w odniesieniu do:
- ogólnych założeń metody obliczania zintegrowanej charakterystyki energetycznej budynków,
- certyfikacji energetycznej budynków,
- regularnych inspekcji kotłów i systemów klimatyzacji oraz oceny instalacji grzewczych w budynkach, w których kotły są starsze niż 15 lat,
- zastosowania minimalnych wymagań dotyczących jakości energetycznej wznoszonych budynków,
- zastosowania minimalnych wymagań dotyczących jakości energetycznej istniejących budynków poddawanych znacznej modernizacji.
Jej ustanowienie wynika z następujących powodów:
- potrzeby zwiększenia efektywności zużycia energii w krajach UE, w celu wywiązania się z zobowiązań Protokołu z Kyoto dotyczącego ograniczenia emisji CO2, w którym kraje UE zobowiązują się do zredukowania emisji CO2 o 8% do 2010 roku, w stosunku do wartości bazowej z 1990 roku,
- potrzeby stworzenia narzędzia zarządzania popytem na energię, umożliwiającym Wspólnocie wpływ na światowy rynek energii i w efekcie zwiększanie bezpieczeństwa energetycznego krajów UE.
Dyrektywa EPBD jest istotnym rozszerzeniem postanowień dyrektywy z 21 grudnia 1988 r. (89/106/EEC) dotyczącej wyrobów budowlanych, która wpłynęła na ujednolicenie prawa budowlanego, przepisów wykonawczych i procedur administracyjnych w krajach UE, w zakresie tzw. wymagań podstawowych, ze szczególnym uwzględnieniem wymagania oszczędności energii i odpowiedniej izolacyjności cieplnej przegród budynków, które zostało sformułowane w następujący sposób:
„Budynek i jego instalacje ogrzewcze, wentylacyjne i klimatyzacyjne powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby ilość energii cieplnej, potrzebnej do jego użytkowania, zgodnie z jego przeznaczeniem, była utrzymana na racjonalnie niskim poziomie.”
Przepis o tym brzmieniu został wprowadzony do polskiego prawa budowlanego w latach 90-tych ubiegłego wieku (tekst jednolity ustawy – Prawo Budowlane jest podany w Obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 sierpnia 2006 r., Dz.U. 2006 nr 156 poz. 1118; rozporządzenie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, Dz. U. 2002 nr 75 poz. 690, z późniejszymi zmianami).
Zobacz także:
EPBD - informacje podstawowe w skrócie
Informacje ogólne - audyt energetyczny
Proces wdrażania ustawy wprowadzającej EPBD w Polsce
Skomentuj
Komentarze — pokaż wszystkie
Brak komentarzy
